Ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Χρυσοστόμου εἰς τὴν Γ΄ Ἐμφάνιση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ κατὰ τὸ Συλλείτουργο στὸν Ἱερὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Περιστερίου 2021

.

Κυριακή03Οκτώβριος2021

Ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Χρυσοστόμου εἰς τὴν Γ΄ Ἐμφάνιση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ κατὰ τὸ Συλλείτουργο στὸν Ἱερὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Περιστερίου 2021

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Καλλίνικε,

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Πειραιῶς καὶ Σαλαμίνος κ. Γερόντιε, 

γαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

    Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος ἔχει θεσπίσει τὴν Κυριακὴ μετὰ τὴν ὕψωση τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ὡς ἡμέρα ἐπετειακῆς μνήμης τῆς Γ' ἐμφανίσεως  Αὐτοῦ στὸν Ἀττικὸ οὐρανὸ κατὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς ὕψωσης τοῦ Σταυροῦ μὲ τὸ πάτριο ἑορτολόγιο τὸ ἔτος 1925. 

   να χρόνο νωρίτερα, καὶ συγκεκριμένα στὶς 10 Μαρτίου 1924, εἶχε ἐπιβληθεῖ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τὸ νέο ἡμερολόγιο, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ 10η Μαρτίου νὰ ὀνομαστεῖ 23η. Ἡ Μικρασιατικὴ Καταστροφή, ἡ καταφυγὴ στὴν Ἑλλάδα περίπου ἑνὸς ἑκατομμυρίου διακοσίων χιλιάδων (1.200.000) Μικρασιατῶν προσφύγων, ἡ φτώχεια καὶ ὁ πολιτικὸς διχασμὸς μάλλον ἦταν γιὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ταγοὺς τόσο ἀσήμαντα ζητήματα, ὥστε ἑνάμιση μόλις χρόνο μετὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Μικρασίας νὰ θεωρήσουν ὅτι ἦρθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου γιὰ νὰ «διορθώσουν» -ὅπως εἴπαν- τὸ ἡμερολόγιο καὶ νὰ συγχρονιστοῦν οὐσιαστικὰ μὲ τὴν παρασυναγωγὴ τῶν Λατίνων.

   Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ, πολλοὶ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ εἶδαν στὴν ἡμερολογιακὴ ἀλλαγὴ ἕναν δούρειο ἴππο, μέσω τοῦ ὁποίου τὸ δυτικὸ πνεῦμα θὰ εἰσέβαλλε στὴν πονεμένη πατρίδα μας, καὶ ἀκόμη χειρότερα στοὺς κόλπους τῆς ἀεὶ πολεμουμένης Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς, ἥδη ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι εἶχαν δίκαιο.

   Σύνοδος τῶν Ἱεραρχῶν, ὅταν λαμβάνει μία ἀπόφαση, ἔχει στόχο προπάντων νὰ διασφαλίσει τὴν ἐνότητα τοῦ ποιμνίου. Στὴν περίπτωση τοῦ ἡμερολογιακοῦ ζητήματος, τὸ ποίμνιο διχάσθηκε. Οἱ ἀκολουθοῦντες τὴν παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων ἔγιναν μέσα σὲ μια νύχτα «τὰ ἄτακτα μέλη τῆς Ἐκκλησίας», ἐπειδὴ ἀκριβῶς συνέχισαν τὴν δισχιλιετὴ πορεία τῆς Ἐκκλησίας. Ἄν εὐσεβεῖς Χριστιανοὶ ἔγιναν ξαφνικὰ «οἱ ἄτακτοι», τότε ἡ Σύνοδος τῶν Ἱεραρχῶν διέπραξε ἕνα μεγάλο ποιμαντικό λάθος. Ἦταν, ὅμως, πράγματι, ἡ ἡμερολογιακὴ ἀλλαγὴ ἕνα ποιμαντικὸ λάθος, ἢ μήπως ἕνα μεγάλο βῆμα γιὰ τὸ ἄνοιγμα στὴν κίνηση τοῦ οἰκουμενισμοῦ; Ἄν ἦταν ἕνα ποιμαντικὸ λάθος, σίγουρα οἱ Ἱερᾶρχες κινούμενοι ἀπὸ ἀγάπη θὰ φρόντιζαν νὰ τὸ ἐπιλύσουν μὲ μὶα Πανορθόδοξη Σύνοδο, πράγμα πού ποτὲ δὲν ἔγινε. Ἀπεναντίας, ἡ «ποιμαντικὴ μέριμνα» ἐκδηλώθηκε μὲ ἕναν ξεχωριστὸ τρόπο. Ἀντὶ νὰ ἐλκύσουν τοὺς λεγομένους «ἀτάκτους παλαιοημερολογίτες» στὴν -κατ' αὐτοὺς- κανονικὴ πορεία, προτίμησαν νὰ καταστείλουν διὰ τῆς βίας τὸ κίνημα τῆς εὐσεβείας. Ὁρθόδοξοι δίωξαν Ὁρθοδόξους. Πρωτότυπος ὁ διωγμός. Ἀστυνομικοὶ μὲ ἐντολὴ Ἀρχιεπισκόπου ἔπαψαν νὰ ἀσχολοῦνται τόσο μὲ τὴν παρανομία καὶ στράφηκαν κατὰ τῶν παλαιοημερολογιτῶν. Εἰσέβαλλαν στοὺς Ναούς τους, διέλυαν τὶς λειτουργικὲς συναθροίσεις, ἀναποδογύριζαν ἐπιταφίους καὶ -τὸ χειρότερο ὅλων- σὲ κάποιους Ναοὺς καὶ Μονὲς πέταξαν καὶ ποδοπάτησαν τὸν Ἅγιο Ἄρτο. Γιὰ ὅσους παρέμεναν στὴν παράδοση τὰ μέτρα ἦταν σκληρά. Οἱ ἐργάτες  ἀπολύονταν ἀπὸ τὴν δουλειὰ, οἱ μαθητὲς ἀπὸ τὰ σχολεῖα, οἱ στρατιῶτες ἔπαιρναν φυλακίσεις, οἱ δὲ κληρικοὶ ξυρίζονταν, ἀποσχηματίζονταν, φυλακίζονταν ἤ καὶ ἐξορίζονταν. Ὄλα αὐτὰ θυμίζουν τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ ὁ οποῖος λέει: «τί βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς»; Γιὰ νᾶ διορθώσουν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ταγοὶ τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς, οἱ ὁποῖοι κατ' αὐτοὺς «ἀτακτούσαν», διέπραξαν ἀτοπήματα ποὺ οὑδεμία σχέση ἔχουν μὲ τὴν προσωποποιημένη Ἀγάπη, τὸν Γλυκύτατο Ἰησοῦ. Ἄν τὰ ἀρχικά τους κίνητρα ἦταν ἀγαθά, τίποτα ἀπὸ αὐτὰ δὲν θα εἶχε συμβεῖ. 

   Μέσα σὲ μὶα τέτοια θλιβερὴ κατάσταση, οἱ συνειδητοὶ Χριστιανοὶ τῶν πατρώων παραδόσεων, δὲν ἐνέδωσαν στὶς πιέσεις. Δὲν ἦταν πεισματικοί, οὔτε συμφεροντολόγοι. Αὐτὸ ποὺ τοὺς κράτησε στὴν γραμμὴ τῶν Πατέρων ἦταν τὰ λόγια τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελικοῦ Ἀναγνώσματος: «Ὃστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι». Οἱ Πατέρες μας αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκαναν∙ σήκωσαν μὲ ὑπομονὴ τὸν Σταυρό τους καὶ ἀκολούθησαν τὸν Κύριο. Στόμα μὲ στόμα διέδιδαν την τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας. Κρυφὰ συγκεντρώνονταν σὲ ἀποθῆκες ποὺ μετέτρεπαν σὲ πρόχειρους Ναούς. Ἐξομολογούνταν καὶ μετελάμβαναν. Ἱερεῖς ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἄλλες περιοχὲς πρόθυμα διακινδύνευαν τὴν ἀσφάλεια τους γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς πιστοὺς τῆς παράδοσης. Ὁ Κύριος, βλέποντας τὸν ζῆλο τους, τοὺς ἀντάμειψε. Τοὺς εἴπε: «παιδιά μου, προχωρῆστε στὸν δρόμο σας. Εἶμαι μαζί σας»

   Πώς, ὅμως τοὺς δήλωσε τὴν συμπαράσταση Του;

   Ἦταν παραμονές τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ 1925. Οἱ πιστοὶ, ὅπως συνήθιζαν, διέδοσαν προφορικὰ καὶ μυστικὰ σὲ δύο χιλιάδες ἄτομα ὅτι στὸ Ἱερὸ Μοναστηράκι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὸν Ὑμηττὸ ὁ Μακαριστὸς παπά-Γιάννης ὁ Φλῶρος θὰ τελοῦσε Ἀγρυπνία γιὰ τὴν ὕψωση τοῦ Σταυροῦ. Τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς οἱ πιστοὶ κίνησαν ἀπὸ τὰ σπίτια τους γιὰ τὴν Ἀγρυπνία, περπατώντας δύο καὶ τρεῖς ὦρες προκειμένου νὰ φθάσουν στὸ καθορισμένο σημεῖο. Μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν ποὺ προσήρχοντο στὴ Μονὴ ἤταν καὶ ὁ πατήρ Ἰωάννης, ντυμένος σὰν γραία, γιὰ νὰ μὴν γίνει ἀντιληπτὸς ἀπὸ τὶς ἀρχές. Ἡ Ἀγρυπνία ξεκίνησε, ἐνῶ λίγο ἀργότερα κατέφθασε καὶ ἡ χωροφυλακὴ «γιὰ νὰ ἐμποδίσει τὴν Ἀγρυπνία», ὅπως διηγήθηκε 50 χρόνια ἀργότερα ἕνας ἀπὸ τοὺς χωροφύλακες, ὁ μακαρίτης Ἱωάννης Γλυμής. Ὡστόσο, οἱ ἀρχικὲς προθέσεις τῶν ἐντεταλμένων χωροφυλάκων μετεβλήθησαν λόγω τοῦ κατοπινοῦ γεγονότος∙ ὅπως διηγήθηκε ἡ Μακαριστὴ Ἡγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Πάρνηθος, Γερόντισσα Εὐθυμία, περίπου στὶς 23.30, «ἐκεῖ ποὺ ὁ ψάλτης διάβαζε μὲ δυνατὴ φωνὴ τὴν ὡραία Ὁμιλία ποὺ ἀρχίζει μὲ τὸ “πάλιν ἑορτὴ καὶ πάλιν πανήγυρις”, ἀκούσθησαν φωνὲς ἀπὸ τὸ πλῆθος ποὺ ἔλεγαν “ὁ Σταυρός!... ὁ Σταυρός!...”». Ἕνας ὑπέρλαμπρος Σταυρὸς εἶχε ἐμφανισθεῖ πάνω ἀκριβῶς ἀπὸ τὴ Μονὴ, ἀπλώνοντας τὶς ἀκτίνες Του ἀπὸ τὸν Ὑμηττὸ ὡς τὸ Φάληρο, σύμφωνα μὲ τὴν τότε γνωστὴ ἐφημερίδα «ΣΚΡΙΠ». 

   Ἀληθῶς, μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ θαῦμα πολλοὶ -μεταξὺ τῶν ὁποῖων καὶ οἱ χωροφύλακες- πείσθηκαν ὅτι οἱ παλαιοημερολογίτες δὲν εἶναι «οἱ πεισματάρηδες, οἱ ἀγράμματοι καὶ οἱ ἄτακτοι κατὰ τῆς προϊσταμένης τους ἀρχῆς», δηλαδὴ τῆς ἐπίσημης Ἐκκλησίας, ἀλλὰ γνήσια τέκνα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

     Θεὸς δήλωσε στοὺς ἀγρυπνούντας πιστοὺς μὲ τὸν πλέον θαυμαστὸ τρόπο ὅτι σήμερα εἶναι τοῦ Σταυροῦ! Σήμερον τὰ ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει, καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ! Ὁ ἐμφανισθεὶς Σταυρὸς αὐτὸ τὸ «σήμερον» δηλώνει.

   Δὲν εἴμαστε ἡμερολάτρες, οὔτε πιστεύουμε ὅτι θὰ σωθοῦμε ἀπλὰ καὶ μόνο ἐπειδὴ τηροῦμε τὶς 13 ἡμέρες. Ἀναμφισβήτητα, ὁ Θεὸς εἶναι Ἄχρονος. Ἐμεῖς, ὅμως, οἱ χοϊκοὶ ἄνθρωποι εἴμαστε χρονικοὶ. Εἴμαστε μέσα στὸν χρόνο καὶ ἔχουμε καθήκον νὰ πορευόμαστε σύμφωνα μὲ τὸν χρόνο μὲ τὸν ὁποῖο πορεύθηκαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ ὅρισαν τὶς νηστεῖες, τὰ Εὐαγγελικὰ Ἀναγνώσματα καὶ αὐτὸ τὸ Πασχάλιο. Ἐμεὶς αὺτὸ κάνουμε∙ τηροῦμε τὶς παραδόσεις, τηροῦμε αὐτὰ ποὺ τηρούσαν ἐκείνοι ποὺ εἶδαν τὸν φωτολαμπὴ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Ὁμολογοῦμε Χριστό, γιὰ νὰ ὁμολογήσει ὁ Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. Μπορεῖ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ νέου νὰ μὰς κολλοῦν τὴν ταμπέλα «οἱ ἄτακτοι», ἀλλὰ ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος, ὁ ὁποῖος θὰ δεῖ ὅτι δὲν ξεφύγαμε ἀπὸ τὰ θεσπίσματα τῶν Πατέρων, θὰ γράψει γιὰ αὐτὸν τὸν ἀγώνα τῶν συνειδητῶν Χριστιανῶν μὲ χρυσὴ πένα. 

    Μπορεῖ νὰ ἀκούγονται φαντασμένα αὐτὰ τὰ λόγια. Δὲν παύουν, ὅμως, νὰ εἶναι τὰ λόγια τῆς ἀληθείας. Μπορεῖ νὰ θεωρεῖται πεῖσμα ἡ ἐπιμονή μας στὴν παράδοση. Κι ἄν ἀκόμη εἶναι, αὐτὸ ὁφείλεται στὴ Θεόθεν Βεβαίωση. Ὁφείλεται στὸν Σταυρὸ ποὺ ἔκανε τὴν νύχτα μέρα στὴ μνήμη τῆς ὑψώσεως Του. Τὸ πεῖσμα τῶν ἀδελφῶν νὰ ἀκολουθήσει ὁ κόσμος τὸ νέο ἡμερολόγιο, πού ὀφείλεται; Μὴν εἶδαν καὶ ἐκείνοι τὸν Τίμιο Σταυρό; Δὲν ξέρω ἄν Τον εἶδαν, ξέρω, ὅμως, πολὺ καλὰ ὅτι εἶδαν τὴν ἐξέλιξη τῆς μεταρρύθμισης τους, τὴν ἐμπλοκὴ στὸν οἰκουμενισμό. Δίχως νὰ τὸ καταλαβαίνουν, βεβαιώνουν ὅτι τελικὰ, ἑμεῖς τὰ «ἀπόπαιδα», ἑμεῖς οἱ «ἄτακτοι» καὶ οἱ μακαριστοὶ παπποῦδες μας ἀκολουθοῦμε καὶ ἀκολούθησαν τὴν διαχρονικὴ ὀρθόδοξη πατερικὴ πορεία.

   Στὴν παρούσα ὁμιλία, θὰ ἦταν μεγάλη παράλειψη ἐὰν δὲν ἀναφερόμουν στὸν ἀγαθὸ λευίτη καὶ λειτουργὸ τῆς εὐλογημένης ἐκείνης ἀγρυπνίας, τὸν Μακαριστὸ πατέρα Ἰωάννη Φλῶρο. Ὁ Μακαριστὸς Ἰερέας ἦταν ἔγγαμος, χῆρος ἀπὸ τὰ 50 του περίπου ἔτη καὶ πατέρας πέντε τέκνων. Οὔτε οἱ διωγμοί, μὰ οὔτε καὶ ἡ οἰκονομικὴ δυσχέρεια ἀποτέλεσαν ἐμπόδιο γιὰ τὸν παπα-Γιάννη νὰ ἀντισταθεῖ στὴν ἡμερολογιακὴ μεταρρύθμιση, διὸτι ἀγαποῦσε ἀληθινὰ τὸν Χριστὸ. Ἦταν δοσμένος θυσιαστικὰ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, γιὰ αὐτὸ καὶ μὲ πολλῇ χαρᾷ καὶ ἀνδρείᾳ ἔσπευδε νὰ λειτουργεῖ στὶς Ἱερὲς Ἀγρυπνίες δίχως νὰ λογαριάζει τὶς ἀπειλὲς καὶ τὶς φοβέρες. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔκανε τὸν Σταυρό του καὶ ζοῦσε τὴν εὐλογία. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν ὄντως ὁμολογητής. Δὲν συνέχεε τὴν ὁμολογία μὲ τὴν μωρολογία ποὺ εἶναι τῆς μόδας αὐτὴ τὴν ἐποχή. Δὲν ὑπῆρξε δῆθεν, γιὰ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς ἀναπαυόταν στὴ ψυχή του. Παρὰ τὸ προχωρημένο τῆς ἡλικίας του, πήγαινε μὲ τὰ πόδια ἀπὸ τὴν Κηφισιὰ ἔως τὴν Ροδόπολη γιὰ νὰ ἐξυπηρετεῖ τοὺς πιστοὺς τῆς Ἀγίας Τριάδος, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀγαπούσαν ὅλοι, διότι ἔβλεπαν στὸ πρόσωπο του τὸ ἑνωτικὸ στοιχεῖο, τὸν καλὸ πατέρα, τὸν καλὸ ποιμένα. Γιὰ τὴν πολλὴ του ἀρετὴ, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀξιώθηκε νὰ εἶναι ὁ λειτουργὸς κατὰ τὴν Γ' ἐμφάνιση τοῦ Σταυροῦ. 

γαπητοὶ ἀδελφοί,

   Εὔχομαι ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ νὰ ἐνισχύει καὶ να φωτίζει ὅλους μας. Ὅλοι κάνουμε τὸν ἀγώνα μας καὶ ἔχουμε ἀνάγκη τὴν στήριξη Του. Αὐτὴ ἡ στήριξη θὰ μὰς συνοδεύει ὅταν ὁ προσωπικὸς μας ἀγώνας στοχεύει στὴν οὐσιαστικὴ προσέγγιση τοῦ Θεοῦ. Ἡ Ἐκκλησία μας αὐτὸ ἀκριβῶς τιμᾶ σήμερα∙ τὴν στήριξη τοῦ Θεοῦ σὲ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ εἶναι κοντὰ Του. Ἀντιστάθηκαν στὴν πρόκληση τῆς ἐποχῆς τους καὶ ἀντιστάθηκαν ἑνωμένοι. Ἄν  καὶ ἔζησαν διωγμό, τήρησαν τὴν ἑνότητα καὶ ὁ Θεὸς τοὺς ἀντάμειψε, ἀποκαλύπτοντας τους τὸν Σταυρό. 

   τενίζοντας, λοιπόν, καὶ ἑμεῖς σήμερα τὸν φωτεινὸ Σταυρὸ ποὺ συνοδεύει καὶ φωτίζει τὸν δίκαιο ἀγώνα τῆς εὐσεβείας, ὀφείλουμε ἑνωμένοι καὶ πιὸ δυνατοὶ νὰ προχωρήσουμε τὸν δρόμο γιὰ τὴν Θέωση τῆς ψυχῆς μας, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦμε στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν νὰ δοξάζουμε τὸν ἐν Τριάδι Θεό μας εἰς τοὺς αἰώνας. Ἀμήν.

   

Αρχιερατικό Συλλείτουργο επί τη εορτή της Γ’ εμφανίσεως του Τιμίου Σταυρού Κυριακή μετά την 'Yψωση

.

Κυριακή03Οκτώβριος2021

Αρχιερατικό Συλλείτουργο επί τη εορτή της Γ’ εμφανίσεως του Τιμίου Σταυρού Κυριακή μετά την 'Yψωση

  Η Κυριακή μετά την ύψωση του Τιμίου Σταυρού είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στο θαυμαστό γεγονός της Γ’ εμφανίσεως Αυτού που συνέβη την νύχτα της 13ης προς 14η Σεπτεμβρίου 1925 (εκ. ημ), όταν οι τηρηταί της παράδοσης, οι ακολουθούντες το παλαιό ημερολόγιο, τελούσαν αγρυπνία για την ύψωση του Σταυρού στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στον Υμηττό. Ο φωτεινός Σταυρός που φάνηκε έως το Φάληρο αποτέλεσε την εκ Θεού βεβαίωση ότι το παλαιό ημερολόγιο είναι η δισχιλιετής πορεία της Εκκλησίας. Για τον λόγο αυτό, το θαύμα θεωρήθηκε πολύ σημαντικό στους κόλπους της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος, με αποτέλεσμα περίπου έξι δεκαετίες αργότερα να θεσπισθεί ο επίσημος εορτασμός του.

   Κατόπιν αποφάσεως της συνεδρίας της Ιεράς Συνόδου στις 316- 9- 2021, ο φετινός εορτασμός της Γ’ εμφανίσεως του Σταυρού πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Περιστερίου. Στον Όρθρο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς και Σαλαμίνος κ. Γερόντιος, ενώ στην τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Μακαριώτατος Προκαθήμενος της Εκκλησίας μας, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Καλλίνικος, συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Πειραιώς και Σαλαμίνος κ. Γεροντίου και του Ποιμενάρχου μας, Αττικής και Βοιωτίας κ. Χρυσοστόμου.

Screenshot 2021 10 03 at 4.32.21 PM

Screenshot 2021 10 03 at 10.10.45 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.32.42 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.32.57 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.33.12 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.33.18 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.33.33 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.33.38 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.33.49 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.33.59 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.34.05 PM

  Κατά τη διάρκεια του κοινωνικού πανηγυρική ομιλία (βλ.εδώ) εκφώνησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, αναφερθείς στο πνεύμα των ημερών που ακολούθησαν την αλλαγή, στον αγώνα των Ορθοδόξων Χριστιανών να κρατήσουν την ορθόδοξη πατερική πορεία καθώς και σε αυτό το θαύμα της Γ' εμφανίσεως του Σταυρού.

Screenshot 2021 10 03 at 4.34.09 PM

Screenshot 2021 10 03 at 4.34.15 PM

   Εν κατακλείδι του κατανυκτικού εορτασμού, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος μας ευχαρίστησε τους Αρχιερείς και τους λοιπούς κληρικούς για την παρουσία τους, τους καλλίφωνους Ιεροψάλτες του Ναού και τον πιστό λαό του Θεού. Ιδιαιτέρως δε, ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Χρυσόστομο, ο οποίος αποδέχθηκε την προτροπή της Ιερά Συνόδου να είναι ο ομιλητής της φετινής εορτής.

Screenshot 2021 10 03 at 4.34.21 PM

Η εορτή της Yψώσεως του Τιμίου Σταυρού

.

Δευτέρα27Σεπτέμβριος2021

Η εορτή της Yψώσεως του Τιμίου Σταυρού

«Δεῦτε Πιστοί, τὸ ζωοποιὸν ξύλον προσκυνήσωμεν».

   Με σεβασμό και θετική ανταπόκριση στην Ιερά Υμνογραφία της Εκκλησίας ο λαός των Ορθοδόξων συνέρρευσε στις ενορίες για να προσκυνήσει τον σήμερον Υψούμενον Τίμιο Σταυρό, και να λάβει την χάρη από τον Υψωθέντα εν αυτώ, Κύριο μας Ιησού Χριστό.

Κυριακή προ της Υψώσεως στην Αγία Τριάδα Ασπροπύργου

.

Κυριακή26Σεπτέμβριος2021

Κυριακή προ της Υψώσεως στην Αγία Τριάδα Ασπροπύργου

   Στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Ασπροπύργου λειτούργησε σήμερα, Κυριακή προ της Υψώσεως του Σταυρού ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος.
   Προ της απολύσεως τελέσθηκε ο Αγιασμός επί τη ενάρξει της νέας κατηχητικής περιόδου 2021-2022.
   Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής προ της Υψώσεως, όπου ο Κύριος παραβάλλει την λύτρωση των ανθρώπων από τον πόλεμο των πειρασμών με την λύτρωση των Ισραηλιτών από τα φαρμακερά φίδια. Συγκεκριμένα, λόγω της αμαρτίας του ισραηλιτικού λαού, ο Κύριος επέτρεψε να εμφανισθούν φαρμακερά φίδια, τα οποία είχαν την δυνατότητα να προξενήσουν ακαριαίο θάνατο σε όσους δάγκωναν. Παράλληλα, έδωσε εντολή στον Προφήτη Μωϋσή να κατασκευάσει ένα χάλκινο φίδι και να το υψώσει σε σχήμα Σταυρού, υποσχόμενος ότι όσοι θα είχαν προσηλωμένους τους οφθαλμούς στο φίδι δεν θα πληγώνονταν από το δηλητήριο των φαρμακερών φιδιών. Κατά αναλογία, στην καθημερινότητά μας δεχόμαστε πολλούς πειρασμούς, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να προξενήσουν τον θάνατο της ψυχής μας. Ο Κύριος, ωστόσο, ο οποίος έλαβε σάρκα για να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, μας παρέχει την λύτρωση. Η λύτρωση πηγάζει μέσα από τον Σταυρό, στον οποίο ο Χριστός υψώθηκε όπως το φίδι από τον Μωϋσή. Όσοι επιθυμούν να σωθούν από τους καθημερινούς πειρασμούς, οι οποίοι είναι πιο φοβεροί από τα φαμαρκερα φίδια -διότι θανατώνουν όχι το φθαρτό σώμα, αλλά την άφθαρτη ψυχή- οφείλουν να ατενίζουν συνεχώς Εκείνον, τον Σταυρωθέντα Χριστό. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Μόνο Εκείνον. Και τι βλέπει εκείνος που αντικρίζει τον Σταυρωμένο; Βλέπει πως για να μπορεί να είναι μαζί του και τώρα και πάντα, οφείλει να υπομένει, να αγαπά, να συγχωρεί. Η ζήλεια, το ψέμα, η αδικία, ο δόλος και όλα τα συναφή δεν είναι παρά φαρμακερά φίδια. Ο Χριστιανός δεν έχει σχέση με αυτά. Στην απειλή τους, ατενίζει πάντοτε Εκείνον που μαστιγώθηκε, υβρίσθηκε, εμπτύσθηκε, οδηγήθηκε στον Σταυρό• Εκείνον που σε κάθε περίπτωση δεν έπαψε να συγχωρεί. Έχουμε, λοιπόν, από τον Θεό το δικαίωμα της επιλογής: ή ατενίζουμε Εκείνον και Τον έχουμε στη ζωή μας, ή επιτρέπουμε στα φαρμακερά φίδια να μας κατατρώγουν και να μας οδηγούν τελικά στον αιώνιο θάνατο.