Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

            Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος στὴν Καθολικὴ Ἐπιστολή του ἀναφέρει: «ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν».

            Ἡ ὑπερηφάνεια ἀποτελεῖ τὴν πηγὴ ὅλων τῶν κακῶν ποὺ ταλαιπωροῦν τὴν ἀνθρωπότητα. Ἀρκεῖ νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι ἡ ὑπερηφάνεια τοῦ Ἑωσφόρου εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ καταποντισθεῖ καὶ ἀπὸ ὑπέρλαμπρος νὰ γίνει σκοτεινὸς καὶ νὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια κόλαση. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος μὲ ἐπιμονὴ βρίσκεται στὸ πάθος τῆς ὑπερηφανείας, ὅταν δηλαδὴ θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του καλύτερο ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑπολοίπους καὶ τοὺς ἀντιμετωπίζει μὲ ἀλαζονεία, ὁ Θεὸς φεύγει ἀπὸ κοντά του. Καὶ ὅταν ὁ Θεὸς φύγει, ἀμέσως ἔρχονται οἱ συμφορές. 

            Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ ταπεινοφροσύνη ἀποτελεῖ τὴν πηγὴ ὅλων τῶν καλῶν ποὺ μπορεῖ νὰ ἀπολαύσει ἡ ἀνθρωπότητα. Ἀπὸ ταπεινοφροσύνη ἡ Παναγία μας δέχθηκε τὸ Θεῖο Θέλημα. Ἀπὸ ταπεινοφροσύνη πάλι, ὁ Χριστός μας, ὁ Δημιουργὸς τοῦ κόσμου, ἔλαβε σάρκα, ἐμπαίχθηκε, σταυρώθηκε.  Ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος εἶναι σὲ ὅλους -ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἐμπαθεῖς- προσιτὸς καὶ ἀγαπητός, διότι μέσα του ἀναπαύεται ἡ Θεία Χάρις. 

    Με λαμπρότητα τιμήθηκε η εορτή της συνάξεως του Αρχαγγέλου Γαβριήλ στο κελί των Καρυών του Αγίου Όρους που λέγεται «Άδειν». Εκεί είχε εμφανισθεί ο Αρχάγγελος σε σχήμα Μοναχού και δίδαξε κάποιον ασκούμενο Μοναχό που ζούσε στο κελί, πριν το μεγαλυνάριο «Την τιμιωτέραν των Χερουβίμ» να προτάσσει τον ύμνο «Άξιον Εστίν…». Η εικόνα της Παναγίας μας στην οποία ψάλθηκε για πρώτη φορά ο ύμνος, ονομάσθηκε «Άξιον Εστί» και μεταφέρθηκε στον Ναό του Πρωτάτου, στην πρωτεύουσα του Αγίου Όρους.
   Επίκεντρο της εορτής αποτέλεσε το Ιερό Ησυχαστήριο Παναγίας «Άξιον Εστί» Παιανίας.

   Αφ᾽ εσπέρας τελέσθηκε ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός και ανήμερα της εορτής ο Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου.
   Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αφού εξιστόρησε τα περί της εκ του Αρχαγγέλου παράδοσης προς εμάς του ιερού ύμνου «Ἄξιόν ἐστιν», ανέφερε ότι κανένα εγκώμιο δεν μπορεί να φανεί ισάξιο προς την προσφορά της Παναγίας μας στο ανθρώπινο γένος. Όχι μόνο υπήρξε το αγιώτερο πρόσωπο που κατέστη Μητέρα Εκείνου που ήρθε να λυτρώσει από τα δεσμά του θανάτου όποιον αγωνίζεται να τηρεί τις άγιες εντολές Του, αλλά και διαχρονικά αποτελεί για τον κάθε χριστιανό την προστασία, την ασφάλεια, την εγγύηση προς τον Κύριο, την ελπίδα και την παρηγοριά. Δυστυχώς, το αν βλέπουμε στις ημέρες μας κατ᾽ επανάληψιν φαινόμενα βιαιότητας, αυτοκαταστροφής και πνευματικού σκότους, ο λόγος υπάρχει: η πλειονότητα έχει αποστασιοποιηθεί οικειοθελώς από αυτή την γλυκιά μορφή της Παναχράντου Κόρης Μαριάμ, έχοντας θελχθεί από την απάτη των παθών. Ο αγώνας για την διατήρηση της αγνότητας και της παρθενίας, τα οποία κατ᾽ εξοχήν χαρακτηρίζουν την Κυρία μας Θεοτόκο, έχει καταστεί αφορμή χλεύης για τους περισσότερους. Παρά ταύτα, ακόμη ο Θεός είναι εδώ, ακόμη η Παναγία μας είναι εδώ και αναμένουν την ειλικρινή μετάνοια και επιστροφή μας, για να μας προσφέρουν το Φως και να ξεδιψάσουν τις ψυχές μας.
   Εν κατακλείδι, ο Επίσκοπός μας ευχήθηκε η Παναγία μας να σκεπάζει όλους και να μεσιτεύει στον Κύριο για την σωτηρία μας.

Από τον Εσπερινό