Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, 

               Σήμερα, Κυριακὴ πρὶν ἀπὸ τὴν μεγάλη Δεσποτικὴ Ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων, ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη πάντων τῶν Προγόνων τοῦ Χριστοῦ μας, τῶν Δικαίων καὶ τῶν Προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀπὸ τοῦ Προπάτορος Ἀδὰμ μέχρι τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Μνήστορος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ καί, ὅσοι ἤσασταν ἀπὸ πιὸ νωρὶς στὴν Ἐκκλησία, θὰ ἀκούσατε ὅτι τὸ συναξάριο ποὺ ἀνέγνωσε ὁ ἀναγνώστης ἦταν ἀρκετὰ ἐκτενές, μάλιστα δὲ τὸ μεγαλύτερο τοῦ ἔτους, τὸ δὲ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Θείας Λειτουργίας ἀναφερόταν στὴν γενεαλογία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ ἕως τοῦ Ἰωσήφ. 

Ἀριθμός Πρωτ. 3469

«Θεὸς ὤν εἰρήνης, Πατὴρ οἰκτιρμῶν, τῆς μεγάλης Βουλῆς σου τὸν Ἄγγελον, εἰρήνην παρεχόμενον ἀπέστειλας ἡμῖν» (Καταβασίαι Χριστουγέννων, ὠδὴ ε΄)

Ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοὶ ἐν Κυρίῳ Σαρκωθέντι·

Εἴχαμε ἀποστατήσει μὲ τὴν παρακοή μας στὸν Θεὸ καὶ βρεθήκαμε σὲ κατάσταση ἐκπτώσεως καὶ ἐχθρότητος.

Ὁ Τριαδικὸς Θεός μας, «πλούσιος ὤν ἐν ἐλέει» (Ἐφ. 2, 4), ὡς Φιλάνθρωπος καὶ Πανάγαθος, ἔλαβε τὴν σωτήρια πρωτοβουλία ὅταν ἦλθε ὁ κατάλληλος καιρός. Καὶ ἐσαρκώθη ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος δανειζόμενος ἀπὸ τὴν Κυρία Θεοτόκο ἀνθρώπινη φύση, τὴν ὁποίαν ἕνωσε ὑποστατικὰ στὸ Πρόσωπό Του μὲ τὴν θεία φύση. Καὶ τοῦτο γιὰ νὰ ἐπαναφέρει καὶ γιὰ νὰ χαρίση -διὰ τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του- τὴν εὐλογημένη Εἰρήνη ποὺ εἴχαμε ἀποδιώξει.

Ὁ «Θεὸς τῆς εἰρήνης» (Ρωμ. 15, 33· 16, 20· Ἑβρ. 13, 20), ὁ «ποιῶν εἰρήνην» (Ἐφ. 2, 15), ἀπέστειλε τὸν «Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελον» (Ἡσ. 9, 6), τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Θεάνθρωπο, γιὰ νὰ ποιήσει τὴν «καταλλαγήν» (Ρωμ. 5, 11· Β΄ Κορ. 5, 18-19), δηλαδὴ τὴν συμφιλίωσή μας μὲ τὸν Θεό. Μόνον ὁ Ἄρχων τῆς Εἰρήνης, ὁ Σωτήρας Χριστός, «ἡ ὄντως Εἰρήνη» (ἑωθινὸν δοξαστικὸν στ΄), ἔχει καὶ χαρίζει Εἰρήνη ὡς θεϊκὸ ἰδίωμα καὶ γνώρισμα καὶ ὄχι ὡς ἀνθρώπινο ἐπίτευγμα καὶ κατόρθωμα.

Ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί·

Ὁ Θεὸς προεῖπε διὰ τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἰεζεκιήλ, ἕξι αἰῶνες πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου, ὅτι θὰ στείλει ὡς Ποιμένα τὸν κατὰ σάρκα ἀπόγονο τοῦ Δαυίδ, τὸν ἀναμενόμενο Μεσσία. Καὶ μὲ Αὐτὸν θὰ συνάψει «διαθήκην εἰρήνης» (Ἰεζ. 34, 25), Νέα (Καινὴ) Διαθήκη, ὥστε νὰ ἔλθει ἄφθονη καὶ εὐργετικὴ βροχὴ εὐλογιῶν στὸν λαό Του, στὴν Ἐκκλησία Του, διὰ τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος.