Με λαμπρότητα τιμήθηκε ο Άγιος Νεομάρτυς Αργύριος ο εξ Επανομής στην Ιερά Μονή Αγίου Μηνά Ανθούσας, όπου φυλάσσεται η χαριτόβρυτος αγία Κάρα του.

   Στο Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Θεσσαλονίκης κ. Γρηγόριος, συλλειτουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου.
   Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον ηρωικό βίο του Αγίου Αργυρίου, ο οποίος σφραγίσθηκε με τον μαρτυρικό δι' αγχόνης θάνατο. Ο Άγιος κατάφερε να θυσιασθεί για τον Χριστό διότι ήταν ελεύθερος στην ψυχή και ανδρείος στο φρόνημα. Είναι μεγάλη ευλογία οι γονείς να διαπαιδαγωγούν τα παιδιά τους με τρόπο ώστε να καθίστανται ελεύθεροι και ανδρείοι, και για να γίνει αυτό, είναι απαραίτητο να δίνουν στα παιδιά τους το Φως του Χριστού. Με αυτόν τον τρόπο, δεν υπάρχει φόβος το παιδί να αισθανθεί κατάθλιψη και να θέσει τέρμα στη ζωή του, πράξη στην οποία η σύγχρονη κοινωνία τους οδηγεί με την μαυρίλα της. Τα παιδιά πρέπει να σκληραγωγούνται και να μαθαίνουν να διαχειρίζονται υπεύθυνα την ελευθερία τους, ώστε να μην λυγίζουν εμπρός στην πρώτη δοκιμασία που τους επιφυλάσσει η ζωή. Τότε, είναι ικανοί να προσφέρουν στην κοινωνία, όπως προσέφερε και ο Άγιος Αργύριος αποτρέποντας πλήθος ανθρώπων να ασπασθεί το ισλάμ.
   Κλείνοντας τον λόγο του, ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Θεσσαλονίκης για την λειτουργική παρουσία του και ευχήθηκε ο Άγιος να πρεσβεύει για όλους μας.
   Με την σειρά του, ο Σεβασμιώτατος κ. Γρηγόριος ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη μας για την ευλογία να προεξάρχει, ενώ εξέφρασε την χαρά του για την λειτουργική σύναξη.

 

   Σε κλίμα απέραντης συγκίνησης παρουσιάσθηκε απόψε στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο Ασπροπύργου «Γαλαξίας» το έργο μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου με τίτλο: «κάποτε να κλώσκουμες», το οποίο σημαίνει «κάποτε να επιστρέψουμε».
   Το «κάποτε να κλώσκουμες» μέσα από αφηγήσεις, σύγχρονα και παλαιότερα άσματα και πλούσιο φωτογραφικό υλικό κατάφερε να μεταφέρει στο τώρα τον πόνο, τα τραύματα και τις αναμνήσεις δύο αδερφών που αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν την όμορφη και γλυκιά πατρίδα τους υπό την απειλή της σφαγής που τους επεφύλασσε το κεμαλικό καθεστώς με την ύπουλη υποστήριξη πολλών και διαφόρων εκ των σημερινών εταίρων που με λόγια δακρύβρεχτα κάνουν λόγο για ειρήνη και ανθρώπινα δικαιώματα. Τα δύο αδέρφια, μα και όλοι όσοι έφυγαν από τον Πόντο και την υπόλοιπη Μικρά Ασία, την ώρα που τράβηξαν τον δρόμο της προσφυγιάς δεν περίμεναν ότι θα έβλεπαν για τελευταία φορά την πατρίδα τους, για αυτό καθ᾽ όλη την διάρκεια της υπόλοιπης ζωής τους ένα όραμα και έναν πόθο είχαν: «κάποτε να επιστρέψουν». Μπορεί να μην τα κατάφεραν. Μπορεί ούτε εμείς να τα καταφέρουμε υπό τις παρούσες συνθήκες όπου πολλές φορές επιβάλλεται η κακία, η βία και η αδικία. Για όλους εμάς, όμως, τα τέκνα του Κυρίου Ιησού Χριστού, υπάρχει η ελπίδα της Αναστάσεως, η οποία στο τέλος αναδεικνύεται νικήτρια της ιστορίας. Με την Ανάσταση των νεκρών κατά την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, όσοι στο τώρα αγωνισθούμε να τηρήσουμε τις άγιες εντολές Του, θα έχουμε την ευλογία να απολαύσουμε την επιστροφή στον «άνω Πόντο», όπου κανένας Κεμάλ, κανένας Τοπάλ Οσμάν και καμιά άλλη Γενοκτονία δεν θα έχουν θέση.
     Την συγγραφή του έργου και την σκηνοθεσία ανέλαβε κατόπιν προτροπής του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου ο Διάκονος π. Χρυσόστομος Κοσμοσωτειριώτης, ο οποίος μετά και της κατά σάρκα αδελφής του, Ιωάννας Κωνσταντινίδου, ανέλαβε την αφήγηση.
   Στην ιστορία παρεμβάλλονταν άσματα, τα οποία απέδωσαν αριστοτεχνικά οι άξιοι καλλιτέχνες: Δημήτρης Καρασαββίδης, Γιάννης Ξανθόπουλος, Γιάννης Μιχαηλίδης και Βασίλειος Σεμερτζίδης, καθώς και ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος.
    Τους μονωδούς συνόδευσε η μεικτή Χορωδία της Μητροπόλεώς μας «Υμνωδοί», υπό την διεύθυνση της Μαρίας Παπαδοπούλου.
    Καθ᾽ όλη την διάρκεια του έργου, σε μεγάλη οθόνη προβάλλονταν εικόνες επιμελημένες με μοναδική έμπνευση και καλλαισθησία από τον Πρωτοσύγκελλο της Μητροπόλεώς μας, π. Μιχαήλ Κωνσταντινίδη.
    Τα χορευτικά μέρη του έργου ανέλαβε το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Ποντίων Ασπροπύργου «Ακρίτες του Πόντου», ενώ τον πρωτότυπο χορό των μαχαιριών απέδωσαν οι Ισαάκ Τσούλφας και Μιχαήλ Κωνσταντινίδης.
   Με την παρουσία τους τίμησαν το έργο οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης κ. Γρηγόριος και Δημητριάδος κ. Φώτιος, καθώς και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ταλαντίου κ. Καλλίνικος, ο Δήμαρχος Ασπροπύργου, Βουλευτής, Αντιδήμαρχοι, επί κεφαλής παρατάξεων, Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ασπροπύργου, η Γενική Γραμματέας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος καθώς και ο εξαίρετος Πόντιος καλλιτέχνης Κωνσταντίνος Αγέρης.
    Την ορχήστρα συγκρότησαν εθελοντικά ο Γιώργος Παπαδόπουλος (λύρα), ο Ιορδάνης Καρακασίδης (λύρα), ο Παναγιώτης Δημητρακόπουλος (κανονάκι), ο Χάρης Παπαδόπουλος (νέυ), ο Γιώργος Τυρεκίδης (πλήκτρα), ο Φίλιππος Πουρπουτίδης (κρουστά), ο Παύλος Σταματίδης (τύμπανα).
     Τόσο τον πρόλογο, όσο και τις, μετά το τέλος του έργου, ευχαριστίες εκ μέρους του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας απηύθυνε ο Διάκονος π. Χρυσόστομος.
    Στον επίλογό του, ο Σεβασμιώτατος ανέφερε ότι είναι ευλογια μία οικογένεια να μεγαλώνει τα παιδιά με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούν μελλοντικά για την κοινωνία, εξέφρασε δε ευγνωμοσύνη προς τους δικούς του γονείς, ενώ τόνισε πως όταν οι γονείς επενδύουν στα παιδιά, τότε δεν έχουμε τον φόβο ποιός θα πέσει στο κενό για να θέσει τέρμα στη ζωή του, πράγμα που υποδηλώνει την κοινωνία του σημερα. Η σημερινή κοινωνία έχει μεταφέρει την μαυρίλα στα παιδιά μας διότι έχει αφαιρέσει από την ζωή της την σκέπη του Χριστού. Όταν δεν υπάρχει Χριστός στην ζωή μας, είμαστε, πραγματικά, άχρηστοι. Οι Έλληνες του Πόντου κατάφεραν να κρατήσουν την εθνική μας ταυτότητα, διότι υπήχρε κάτι στην καρδιά τους που οι σφαγείς γνώριζαν· η Ρωμιοσύνη. Αυτή ήταν για τους γείτονες η «αμαρτία» των προγόνων μας που οδήγησε στον ξεριζωμό και την Γενοκτονία. Αν δεν φυτεύσουμε στις καρδιές των παιδιών μας την Ρωμιοσυνη, μην περιμένουμε πολλά για το αύριο. Όταν τα παιδιά τα μεγαλώνουμε χωρίς αξίες και με άμετρη ελευθερία, είδαμε που οδηγούμαστε. Πραγματικά ελεύθεροι είμαστε μόνο όταν μπορούμε να κρατούμε τις αρχές της αρετής.

  Κλείνοντας, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε να είναι αιωνία η μνήμη όλων των γενοκτονηθέντων Ελλήνων, ενώ τόνισε ότι αξίζει να επενδύει κανείς στα παιδιά για το τώρα και για το αύριο. Και μάλιστα, να επενδεύει κανείς χριστοκεντρικά. Τότε θα πάμε μπροστά.

    Το μήνυμα του Σεβασμιωτάτου το οποίο περιλήφθηκε στο πρόγραμμα που διανεμήθηκε στους θεατές και προβλήθηκε επί μεγάλης οθόνης είχε ως εξής:

Τὸ ἔργο «Κάποτε νὰ κλώσκουμες» εἶναι κατάθεση ψυχῆς
καὶ μνημόσυνο ἱερὸ γιὰ τὶς 353.000 ψυχὲς
τῶν γενοκτονηθέντων Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.

Ἡ μνήμη εἶναι χρέος, ἡ τιμὴ καθῆκον,
ἡ δικαίωσή τους σημαία μας.

Εὐχή μου «κάποτε νὰ κλώσκουμες»
στὶς ἀρχές μας, στὸ πρῶτο φῶς τῆς ἡμέρας.

† ὁ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας Χρυσόστομος