Ἀνακοίνωσις Ἀποφάσεων Ἱερᾶς Συνόδου 9ης / 22ας Ἀπριλίου 2020

.

Σάββατο25Απρίλιος2020

Ἀνακοίνωσις Ἀποφάσεων Ἱερᾶς Συνόδου 9ης / 22ας Ἀπριλίου 2020

Tὴν Τετάρτην, 9ην / 22αν Ἀπριλίου τοῦ ἔτους 2020, συνῆλθεν εἰς δωδεκάτην (ἔκτακτον) Συνεδρίαν ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Καλλινίκου καὶ τῇ συμμετοχῇ ἑτέρων ὀκτὼ Ἀρχιερέων ἐξ Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, μέσῳ τηλεδιασκέψεως καὶ συνεζήτησε καὶ ἀπεφάσισεν ἐπὶ τῶν κάτωθι θεμάτων:

1. Ἐγένετο ἡ ἀποτίμησις τῆς καταστάσεως κατὰ τὴν περίοδον τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ τοῦ Πάσχα ἐν ἑκάστῃ Ἐκκλησιαστικῇ Ἐπαρχίᾳ. Εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων οἱ πιστοί ἐξυπηρετήθησαν μυστηριακῶς ἂν καὶ ἡ συμμετοχή των εἰς τὰς λατρευτικὰς συνάξεις ἦτο περιορισμένη εἰς μεγαλύτερον ἢ μικρότερον βαθμὸν ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν κάθε κράτους, περιφερείας καὶ πόλεως. Πρόβλημα ἐξυπηρετήσεως ὑπῆρξεν ἐν Ἑλλάδι εἰς τὰς νήσους, αἱ ὁποῖαι δὲν διαθέτουν μονίμως διαμένοντα Κληρικὸν καὶ ἀναμένεται ἡ ἄρσις τῶν περιορισμῶν μετακινήσεως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ αὐτῶν.

2. Ἀπεφάσισε τὴν συμπερίληψιν εἰς τὸ Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ κατ᾽ ἔτος ἀναγινωσκόμενον εἰς τοὺς Ναούς, ἐκτὸς τῆς Συνοδικῆς καταδίκης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (1998), καὶ τῆς Συνοδικῆς καταδίκης τῆς Μασονίας (1988), πρὸς ἐμπέδωσιν ὑγιοῦς φρονήματος εἰς τοὺς πιστούς. 

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

Η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό

.

Κυριακή19Απρίλιος2020

Η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό

Ἀναστάσιμο Μήνυμα 2020

.

Σάββατο18Απρίλιος2020

Ἀναστάσιμο Μήνυμα 2020

Ἀριθμός Πρωτ. 3026

Ἐν Ἀθήναις, 01/14-04-2020

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΗΝΥΜΑ 2020

«Τῷ πάθει Σου, Χριστέ, παθῶν ἠλευθερώθημεν,
καὶ τῇ Ἀναστάσει Σου ἐκ φθορᾶς ἐλυτρώθημεν, Κύριε, δόξα Σοι»!

Ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ Ἀναστάντι Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·


 ἁγία Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερο Θαῦμα τῆς Χριστιανικῆς Πίστεώς μας. Ἀγαλλίαση κυριαρχεῖ γιὰ τὴν ἐλευθερία ποὺ χάρισε ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὴν λύτρωση ἀπὸ τὴν φθορὰ τῆς ἁμαρτίας, τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ θανάτου, στὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Οἱ διάνοιες τῶν πιστῶν λάμπουν ἀπὸ τὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ποὺ γέμισε οὐράνια, ἐπίγεια καὶ καταχθόνια, καὶ οἱ χριστιανικὲς καρδιὲς σκιρτοῦν ἀπὸ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη.

σο καὶ ἄν προοδεύει ἡ ἐπιστήμη, τόσο φῶς αἰώνιο καὶ νικητήριο, ὅσο τὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, δὲν θὰ μᾶς χαρίσει ποτέ. Καὶ ὅσες ἐφευρέσεις καὶ ἀνακαλύψεις καὶ ἄν ἐπινοηθοῦν γιὰ τὴν καλυτέρευση τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων στὴν γῆ, τόση ἀληθινὴ χαρὰ καὶ εὐτυχία, ὅση ἡ χαρὰ καὶ εὐτυχία τῆς Ἀναστάσεως, δὲν θὰ μᾶς προσφερθεῖ ποτὲ ἀπὸ κανέναν.

Διότι, ἰδού: ὅταν ὁ θάνατος ἔρχεται, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἕναν ἀόρατο καὶ ἀπειροελάχιστο ἰό, ὅπως τώρα συμβαίνει μὲ τὸν κορωνοϊό, τὰ φῶτα τῆς ἐπιστήμης σβήνουν, παρὰ τὶς φιλότιμες, ἀξιέπαινες καὶ ἐξαντλητικὲς προσπάθεις τῶν θεραπόντων της γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ κακοῦ. Ἐνῶ τὸ Φῶς τοῦ Χριστοῦ γιὰ ὅποιον ἀκόμη καὶ μὲ τὸν βιολογικὸ θάνατο εἰσέρχεται στὴν ὄντως ζωή, γιὰ τὸν ἀληθινὰ πιστὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανό, γίνεται ἀσύγκριτα λαμπρότερο καὶ πλουσιώτερο! Καὶ οἱ χαρὲς τοῦ κόσμου ὅ,τι καὶ ἄν ὑπόσχονται, ὅσο καὶ ἄν φαίνονται περιπόθητες, ἔρχεται στιγμὴ ἀργὰ ἤ γρήγορα ποὺ ἐξαφανίζονται. Ἐνῶ ἡ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ γίνεται ἀπέραντη στὴν αἰωνιότητα, καὶ δὲν λήγει ποτέ, ἀλλὰ μόνον αὐξάνει καὶ μεγαλώνει!

Τώρα, στὴν ζωὴ αὐτή, μόνον πρόγευση ἔχουμε τῆς αἰωνίου ἐκείνης μακαριότητος. Καὶ ἄν ἀκόμη ἀπὸ αὐτὴ τὴν ζωὴ εἶναι δύσκολο γιὰ κάθε χριστιανικὴ ψυχὴ νὰ περιγράψει τὴν αἴσθηση καὶ ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως μέσα της, τί νὰ ποῦμε γιὰ τὴν ἀνέκφραστη ἐκείνη ἀπειρία τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα ἑτοίμασε ὁ Ἀναστὰς Κύριός μας γιὰ ὅσους Τὸν πιστεύουμε καὶ Τὸν ἀγαποῦμε, καὶ ἐπιθυμεῖ διακαῶς νὰ τὰ ἀπολαύσουμε;

***

μως, ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί, πῶς ὁ Χριστὸς ὁ Θεάνθρωπος νίκησε; Πῶς μᾶς ἐλευθέρωσε καὶ λύτρωσε ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν παθῶν καὶ τῆς φθορᾶς;

Μὲ τὰ ἄχραντα Πάθη καὶ τὸν ζωοποιὸ Σταυρό Του. «Τὸν νῶτον μου ἔδωκα εἰς μάστιγας, τὰς δὲ σιαγόνας μου εἰς ραπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων», διακηρύσσει ἀπὸ παλαιὰ μέσῳ τοῦ Προφήτου Ἡσαΐου (ν’ 6). Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεώς μας καταδικάσθηκε καὶ ὑπέστη μαστίγωση φρικτὴ ἀπὸ ἀγάπη γιὰ μᾶς, τὰ ἀχάριστα πλάσματά Του, γιὰ τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας. Περιέπαιξαν τὸν Μεσσία, Τοῦ φόρεσαν ἀκάνθινο στέφανο, Τὸν ἐράπισαν καὶ Τὸν ἐνέπτυσαν. Μὲ τὰ ἑκούσια παθήματα καὶ τραύματά Του θεραπευθήκαμε ἀπὸ τὰ νοσήματά μας. Καὶ ὅλα τὰ ὑπέστη ὁ Παμβασιλέας μας μὲ μεγαλειώδη σιωπὴ καὶ καρτερία, γιὰ νὰ μᾶς διδάξει νὰ ὑποφέρουμε κι ἐμεῖς κάθε δοκιμασία ἀγόγγυστα. Καὶ τέλος ὑπέμεινε καὶ τὸν πιὸ φοβερὸ καὶ ἀτιμωτικὸ θάνατο τοῦ Σταυροῦ, «αἰσχύνης καταφρονήσας» (Ἑβρ. ιβ’ 2).

Ταῦτα πάντα, ὥστε τὰ παθήματα νὰ καθαγιασθοῦν πλέον καὶ νὰ γίνουν μάλιστα αἰτία χαρᾶς γιὰ ὅσους ὑποφέρουν γιὰ τὴν ἀληθινὴ πίστη: «χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου» (Κολ. α’ 24), διακηρύττει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καὶ βεβαιώνει ἀλλοῦ ὅτι «καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσι» (Ρωμ. ε’ 3). Γι΄ αὐτὸ καὶ οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ Μάρτυρες, Ἀσκητὲς καὶ Ὁμολογητὲς τῆς Πίστεως, ἔχαιραν ὅταν ὑφίσταντο στερήσεις, θυσίες καὶ κάθε εἴδους παθήματα χάριν τοῦ Ἠγαπημένου Σωτῆρος μας. Κι ἐμεῖς, στὶς ἡμέρες μας, ὑφιστάμεθα περιορισμὸ καὶ ταλαιπωρία, θλίψη καὶ ὀδύνη, καὶ μάλιστα γιὰ τὴν ἀναγκαστικὴ στοὺς πολλοὺς μὴ φυσικὴ παρουσία τους στοὺς Ναούς μας, ὥστε ὅλοι μαζὶ νὰ διατρανώσουμε ἀπὸ κοινοῦ, λειτουργικὰ καὶ εὐχαριστιακά, τὴν ἀκράδαντη πεποίθησή μας, ὅτι ἡ Ζωὴ εἶναι πιὸ δυνατὴ ἀπὸ τὸν θάνατο καὶ ὅτι ἡ ἁγία Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος μας νικᾶ κάθε φόβο θανάτου!

Χωρὶς νὰ εἴμαστε προάγγελοι δεινῶν, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι τὰ ὅσα συμβαίνουν εἶναι πιθανὸν νὰ ἀποτελοῦν προοίμια μεγαλυτέρων δοκιμασιῶν, ἀλλὰ τονίζουμε ὅτι τίποτε δὲν πρέπει νὰ μᾶς στερεῖ τὴν ἀκατάλυτη χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὴν βεβαία ἐλπίδα τῆς νίκης. Τίποτε νὰ μὴν βλάπτει τὴν πίστη καὶ τὴν ὑπομονή μας, τίποτε νὰ μὴν μᾶς ἀπελπίζει καὶ καταρρίπτει. Ἄν χαίρουμε ἐπ΄ ἐλπίδι θείας βοηθείας καὶ παρηγορίας, τότε θὰ ὁμοιάζουμε πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς προγόνους μας καὶ τοὺς Ἁγίους τῆς Πίστεώς μας. Ἄν ὅμως δειλιάζουμε καὶ παραλύουμε, τότε ὑστεροῦμε καὶ χρειαζόμαστε ἐπειγόντως νὰ δυναμώσουμε τὴν πίστη μας καὶ τὸν πνευματικό μας ἀγῶνα μετανοίας καὶ ἰάσεως τῆς ψυχῆς μας. Ἄς παρακαλοῦμε τὸν Ἀναστάντα Κύριο καὶ Θεό μας νὰ μᾶς προσθέτει πίστη, χάρη καὶ δύναμη, γιὰ νὰ αἰσθανόμαστε χαρὰ πνευματικὴ ἀκόμη καὶ στὰ δύσκολα· ὥστε νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι τὰ πάντα νὰ θυσιάσουμε χάριν τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ ζήσουμε αἰώνια στὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως!

***

γαπητὰ καὶ περιπόθητα τέκνα πνευματικὰ ἐν Κυρίῳ Ἐγερθέντι·

Ποιοί σταύρωσαν τὸν Χριστό; Κακοὶ καὶ φθονεροὶ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραὴλ (Ἄννας καὶ Καϊάφας) ἤ καὶ ἄδικοι ἐξουσιαστὲς κατόπιν πιέσεως καὶ φόβου (Πιλᾶτος). Ὅμως, ὁ Ἀναστημένος Κύριός μας εἶναι Κριτὴς ἀκόμη καὶ τῶν κριτῶν αὐτῆς τῆς γῆς καὶ ὅλοι οἱ ἄρχοντες καὶ ἐξουσιαστὲς τοῦ κόσμου τούτου θὰ λογοδοτήσουν ἐνώπιόν Του γιὰ τὸ πῶς χειρίσθηκαν τὴν ἐξουσία ποὺ τοὺς δόθηκε. Οἱ πιστοὶ ἄς παρηγορούμεθα ὅτι οἱ Πιλᾶτοι καὶ Καϊάφες δὲν μποροῦν νὰ πράξουν τίποτε ἐναντίον μας, παρὰ μόνον ὅ,τι ὁ Κύριος ἐπιτρέψει. Καὶ πὼς κάθε κακὸ ποὺ συμβαίνει κατὰ θείαν παραχώρησιν, στὸ τέλος ἀποβαίνει σὲ καλό, διότι δοκιμαζόμαστε γιὰ νὰ καταστοῦμε ἄξιοι αἰωνίου Δόξης. Οἱ σκοτεινοὶ ἄνθρωποι, ὅπως καὶ ὁ πονηρὸς διάβολος, σκοτεινὰ ἀπεργάζονται, ὅμως κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ δυναστεύσει τὸν πιστὸ ποὺ ἔχει μέσα του «Ψυχὴ καὶ Χριστό»!

Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ κάθε τίμιο μέλος τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας ἄς ἀναφωνεῖ μὲ τὸν Ψαλμωδό: «Κύριος βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου· ἐπ΄ αὐτῷ ἤλπισεν ἡ καρδία μου, καὶ ἐβοηθήθην, καὶ ἀνέθαλεν (ἀνακαινίσθηκε) ἡ σάρξ μου· καὶ ἐκ θελήματός μου ἐξομολογήσομαι αὐτῷ (καὶ ὁλόψυχα θὰ Τὸν ὑμνολογῶ)» (Ψαλμ. κζ’ 7). Λοιπόν, ἄς ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε ἀκαταπαύστως τὸν Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν Κύριο καὶ Θεό μας καὶ ἄς ἀναφωνοῦμε νικητηρίως: Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος

† Ὁ Ἀθηνῶν ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Τὰ Μέλη

† Ὁ Λαρίσης καί Πλαταμῶνος ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

† Ὁ Εὐρίπου καὶ Εὐβοίας ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ

† Ὁ Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ

† Ὁ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

† Ὁ Θεσσαλονίκης ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ

† Ὁ Δημητριάδος ΦΩΤΙΟΣ

† Ὁ Τορόντο ΜΩΫΣΗΣ

† Ὁ Ἀµερικῆς ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

† Ὁ Φιλίππων καὶ Μαρωνείας ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

† Ὁ Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ

† Ὁ Μεθώνης ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

† Ὁ Λούνης ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ

† Ὁ Γαρδικίου ΚΛΗΜΗΣ

† Ὁ Ἔτνα καὶ Πόρτλαντ ΑΥΞΕΝΤΙΟΣ

† Ὁ Βρεσθένης ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ

† Ὁ Θεουπόλεως ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

† Ὁ Πελαγονίας ΜΑΞΙΜΟΣ