Αρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέσθηκε σήμερα στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Νενήτων Χίου, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου.





Κατά την διάρκεια της ιερής Ακολουθίας, με αισθήματα συγκίνησης και δοξολογίας προς τον εν Τριάδι Θεό τελέσθηκε η Ρασοευχή της μέχρι τούδε δόκιμης αδελφής της Μονής, Δέσποινας, εκπαιδευτικού επί σειρά δεκαετιών, η οποία έλαβε υπό του Σεβασμιωτάτου το όνομα «Φιλοθέη», προς τιμήν της Οσίας Φιλοθέης της Αθηναίας.


Στην ομιλία του, ο Επίσκοπός μας αναφέρθηκε στο γεγονός της εισόδου μίας νέας ψυχής στην Αγγελομίμητη Πολιτεία, υπό τις πτέρυγες του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ. Συγκεκριμένα, σημείωσε ότι πολλοί θεωρούν τον Μοναχισμό ως τελική καταφυγή ανθρώπων απογοητευμένων από την ζωή ή, ακόμη, αποτυχημένων. Με την πεποίθησή τους αυτή, πέφτουν πολύ έξω. Ακριβώς το αντίθετο είδαμε την σημερινή ημέρα, κατά την οποία μία γυναίκα, επιτυχημένη κατά πάντα στο λειτούργημα της εκπαιδευτικού, έχοντας καταφέρει να αγαπηθεί από πλήθος παιδιών μέσα από τον τρόπο διδασκαλίας της, θέλησε να αφιερωθεί στον Θεό, ποθώντας στην ουσία την πνευματική της άνοδο και τελείωση. Τα παλαιότερα χρόνια, κατά τα οποία οι πλείστες των χριστιανικών οικογενειών δεν παρέλειπαν τον Εξάψαλμο, τον Εσπερινό και το Απόδειπνο, σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπήρχε ένας ή μία ρασοφόρος. Πολλοί λένε στις ημέρες μας ότι δεν θα ήθελαν με τίποτα το παιδί τους να ακολουθήσει τον Μοναχισμό. Παρά ταύτα, ο λαός μας όταν θέλει να πάρει μια ανάσα από τις κοσμικές φουρτούνες, στα Μοναστήρια καταφεύγει, για να ακούσει μία συμβουλή ή να αιτηθεί τις προσευχές των Μοναχών. Δεν είναι τυχαίο το γραφέν υπό του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος ότι φως των Μοναχών είναι οι Άγγελοι και φως των λαϊκών οι Μοναχοί. Εάν σήμερα βιώνουμε καταστάσεις αγριότητας, πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα εάν δεν υπήρχε ο Μοναχισμός.
Σε άλλο σημείο, ο Επίσκοπός μας στράφηκε προς την Μοναχή Φιλοθέη και τόνισε ότι για την επιτυχία της στην μοναστική τρίβο απαιτούνται δύο αρετές: υπακοή και ειλικρίνεια προς την Γερόντισσά της. Διά αυτών, ανοίγουν οι πύλες του Παραδείσου.
Εν κατακλείδι, εξέφρασε ευχές στην Οσιωτάτη Γερόντισσα Ταξιαρχία, στην δε Μοναχή Φιλοθέη ευχήθηκε να είναι στερεωμένη.






