Με το αίσθημα της κατ᾽ άνθρωπον λύπης η κοινωνία της Χίου αποχαιρέτησε μία προσωπικότητα που άφησε το δικό της στίγμα στο πολιτιστικό γίγνεσθαι του τόπου, την μακαριστή αδελφή Μαρκέλλα Ζιγλή, η οποία κοιμήθηκε την περασμένη Τρίτη μετά από σκληρή, πενταετή μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία 48 ετών.
Η εκλιπούσα Μαρκέλλα ανατράφηκε με τις αρχές της πίστεώς μας στην ενορία της Αγίας Ματρώνας Χώρας Χίου. Ορμώμενη από την αγάπη της για την Εκκλησία, υπηρέτησε παντοιοτρόπως με υποδειγματικό ζήλο και ανιδιοτέλεια τόσο την ενορία της όσο και Ιερές Μονές της Χίου. Η προσφορά της στον πολιτισμό ήταν πλούσια: από μικρή ηλικία συνδέθηκε με τον Λαογραφικό Πολιτιστικό Όμιλο Χίου «Λέων Αλλάτιος», του οποίου αποτέλεσε χοροδιδάσκαλος επί σειρά δεκαετιών. Προ ολίγων ετών ίδρυσε το Πολιτιστικό Σωματείο «Ανεμόεσσα», με σκοπό την διάδοση των παραδοσιακών χορών της Χίου και γενικότερα της παράδοσης. Μέσα από την «Ανεμόεσσα» προσέφερε πολλά σε ΑμΕΑ, τα οποία στήριξε με ειλικρινές χριστιανικό ενδιαφέρον.
Συμπαριστάμενος στο πένθος της ευλαβούς οικογένειάς της, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος μετέβη σήμερα στην Χίο, όπου το απόγευμα προεξήρχε της Εξοδίου Ακολουθίας στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Νενήτων, με την παρουσία πλήθους λαού που προσήλθε να αποδώσει τιμή στην μακαριστή και να ευχηθεί υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της.
Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος ανέφερε ότι πάντοτε ένα μεγάλο ερώτημα ταλάνιζε τους ανθρώπους: «τί γίνεται μετά τον θάνατο;». Το ερώτημα αυτό απαντήθηκε ξεκάθαρα από τον Άρχοντα της πίστεώς μας, Ιησού Χριστό, με την Ανάστασή Του. Ο θάνατος για εμάς τους χριστιανούς δεν είναι παρά το όχημα διά του οποίου «μεταβαίνουμε εις την ζωήν», την ζωή την αληθινή, την αιώνια, εκείνη για την οποία πλασθήκαμε και την οποία απωλέσαμε εξαιτίας της παρακοής καταλήγοντας σε αυτή την γη, την συνυφασμένη με τον πόνο, την λύπη, τον στεναγμό.
Σε άλλο σημείο, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα της μακαριστής, τονίζοντας ότι μέχρι τέλους της επίγειας ζωής της ήταν αφοσιωμένη στα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις της, και τα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις της ήταν τα κοινά της κοινωνίας. Είναι δυσεύρετο κάποιος στις ημέρες μας να είναι δοσμένος στην υπηρεσία του κοινώς καλού· ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν η Μαρκέλλα, μία πραγματική ηρωίδα, μία γυναίκα με ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα πολύ σπουδαίο: το πείσμα. Είναι, πράγματι, πολύ σπουδαίο να έχει κανείς πείσμα για το καλό. Αυτό το είχε η μακαριστή.
Έπειτα, στράφηκε προς τους οικείους της και δη την μητέρα της υπενθυμίζοντάς τους ότι μόνο ο Θεός έχει την δύναμη και την εξουσία να πει σε μία μάνα που θάβει το παιδί της «μην κλαις», όπως έπραξε κάποτε στην περιοχή Ναΐν, στην χήρα εκείνη που κήδευε το μονάκριβο παιδί της, το οποίο ανέστησε εκ νεκρών επισφραγίζοντας την προσδοκία όλων μας.
Κλείνοντας τον επικήδειό του, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της και να δίνει δύναμη στους οικείους της.
Ομιλία εκ μέρους του Λαογραφικού Πολιτιστικού Ομίλου της Χίου «Λέων Αλλάτιος» εκφώνησε ο κ. Κωνσταντίνος Τριαντάφυλλος.
Ακολούθησε ο τελευταίος ασπασμός του σκηνώματος και η προπομπή αυτού στην τελευταία του κατοικία, στο Κοιμητήριο της Μονής.
Είθε η μνήμη της να είναι αιωνία!
