Ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ πεφιλημένα,
«Μέγα τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί...»
Μεγάλη ἡ σημερινὴ ἑορτή! Τὸ μέγεθος καὶ ἡ ἀξία αὐτῆς, περικλείεται σὲ μία ἁπλὴ φράση μὲ τὴν ὁποία τὴν χαρακτηρίζει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος: «μητρόπολις τῶν ἑορτῶν». Καὶ αὐτὸ διότι σήμερα ὁ ἄναρχος Λόγος τοῦ Θεοῦ γεννᾶται ἐκ τῆς Παναγίας Παρθένου καὶ εἰσέρχεται στὴν ἱστορία ἀνακαινίζοντας τὴν «πεσοῦσαν τῶν ἀνθρώπων φύσιν»· ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα τὰ Θεοφάνια! Ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα ἡ Σταύρωση! Ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα ἡ Ἀνάσταση, ἡ Ἀνάληψη καὶ αὐτὴ ἡ Ἐπιφοίτηση τοῦ Παναγίου Πνεύματος! Τὸ μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ δὲν ἀποτελεῖ ἕνα ἱστορικὸ γεγονὸς κάποιου μακρινοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ μία διαρκῆ, ζωντανὴ πραγματικότητα ποὺ προσφέρει σὲ ὅλους μας τὴν δυνατότητα τῆς κατὰ χάριν Θεώσεως.
Σὲ ἕναν κόσμο ὅπου ὅλα γύρω μας φαντάζουν ρευστά, ἀσταθῆ καί, συχνά, ἀπειλητικά, τὸ γεγονὸς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ παραμένει τὸ μόνο σταθερὸ καὶ ἀμετάκλητο σημεῖο ἀναφορᾶς. Παρὰ τὶς ἀλλαγὲς τῶν καιρῶν, τὶς κοινωνικὲς ἀνακατατάξεις καὶ τὶς κρίσεις ποὺ ταλανίζουν τὴν ἀνθρωπότητα, ἡ ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου δὲν ἀλλοιώνεται, ἀλλὰ θυμίζει ὅτι «Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον, ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας».
Ἡ δική μας ἀσφαλὴς διάβαση μέσα ἀπὸ τὶς «συμπληγάδες» τῆς σύγχρονης κοινωνίας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἐὰν καὶ κατὰ πόσο παραμένουμε συνδεδεμένοι μὲ τὸ Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μόνο μέσα ἀπὸ τὴν βίωση τῶν Μυστηρίων καὶ τὴν ἀρχῶν τῆς διαχρονικῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσής μας, μποροῦμε νὰ σταθοῦμε ὄρθιοι ἀπέναντι στὴ θύελλα τῆς ἐποχῆς. Ἀπὸ αὐτὸ φαίνεται ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι μία στεγνὴ ἰδεολογία, ἀλλὰ ἕνας τρόπος ὕπαρξης ποὺ μᾶς καλεῖ νὰ μείνουμε ἀμετακίνητοι στὶς ἀξίες τῆς ἀγάπης, τῆς θυσίας καὶ τῆς ταπείνωσης, καθὼς βλέπουμε μὲ ἀμέτρητα παραδέιγματα, ὅτι στὸ τέλος, πάντα αὐτὰ νικοῦν.
Σήμερα, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά, ἔχουμε τὸ ἱερὸ καθῆκον νὰ μὴ μείνουμε ἁπλοὶ θεατὲς τῆς ἑορτῆς, οὔτε νὰ ἑορτάσουμε ἐπιφανειακά, ἑστιάζοντας μόνο στὰ ὑλικά. Ἔχουμε χρέος νὰ γίνουμε μέτοχοι τοῦ Μυστηρίου, νὰ γίνουμε καθρέπτες ἐκείνου τοῦ διαχρονικοῦ Φωτὸς ποὺ ἀνέτειλε ἀπὸ τὸ φτωχικὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Μέσα στο σκοτάδι της σύγχυσης καὶ τῆς ἀβεβαιότητας, ὁ κόσμος ἀναζητᾶ τὴν Ἀλήθεια· δὲν θὰ τὴν βρεῖ σὲ θεωρίες, ἀλλὰ στὸ δικό μας ζωντανό παράδειγμα. Ὅταν οἱ συνάνθρωποί μας βλέπουν σὲ ἐμᾶς τὴν Ἐλπίδα, τὴν Εἰρήνη καὶ τὴν Ἀγάπη, θὰ μπορέσουν νὰ διακρίνουν τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ἂν ἐμεῖς γίνουμε φῶς, τότε τὸ σκοτάδι γύρω μας θὰ ὑποχωρήσει.
Σκοτάδι βέβαια εἶναι καὶ οἱ πολεμικὲς συρράξεις καὶ οἱ ἄσκοπες ἐχθροπραξίες, οἱ ὁποῖες ποτὲ δὲν ἔπαυσαν νὰ ταλανίζουν τὴν οἰκουμένη. Παρὰ ταῦτα, ἀκούσαμε ξανὰ καὶ πάλι ἐκ στόματος ἀγγέλων νὰ ἀποδίδεται ὁ ὕμνος στὸν Γεννηθέντα Χριστό: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη...». Αὐτὴ ἡ εἰρήνη που ἔφερε ο Χριστὸς δὲν εἶναι μία εἰρήνη κοσμική, ἀλλὰ ἡ ἐσωτερικὴ εἰρήνη τῆς καρδιᾶς, τὴν ὁποία κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἀφαιρέσει, ἂν ἐμεῖς δὲν τὴν παραδώσουμε.
Χριστὸς γεννᾶται, ἀδελφοί μου· δοξάσατε! Ἂς διώξουμε κάθε ἴχνος κατήφειας. Τὸ Φῶς τῆς Βηθλεὲμ εἶναι ἀνέσπερο καὶ διώχνει κάθε ἀναφυόμενο σύννεφο. Ἡ δική μας ἐλπίδα δὲν βασίζεται σὲ ἀνθρώπινες δυνάμεις, ἀλλὰ στὸν Σαρκωθέντα Κύριο!
Εὔχομαι ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιὰς μου, ὁ Νηπιάσας δι᾽ ἡμᾶς Κύριος νὰ γεννηθεῖ στὶς καρδιὲς ὅλων μας.
Εἴθε τὸ νέο ἔτος νὰ εἶναι γιὰ τὴν πατρίδα μας καὶ τὸν κόσμο ἐνιαυτὸς ἐλπίδας, ἀληθείας καὶ πνευματικής ἀνατάσεως.
Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν καὶ τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,
ὁ Ἐπίσκοπός σας,
† ὁ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας Χρυσόστομος
