Γ’ Κυριακή Λουκά στον Τίμιο Πρόδρομο Λουτουφίου

.

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2018

Γ’ Κυριακή Λουκά στον Τίμιο Πρόδρομο Λουτουφίου

   Στον Ιερό Ναό του Τιμίου Προδρόμου στο Λουτουφί Βοιωτίας λειτούργησε σήμερα, Κυριακή Γ’ Λουκά, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος.

   Στην ομιλία του, ο Επίσκοπός μας αναφέρθηκε στην Ευαγγελική περικοπή της ημέρας. Ο Κύριος, περνώντας από την πόλη Ναΐν συνάντησε στο δρόμο Του, μία πομπή από θλιμμένους ανθρώπους και ανάμεσά τους ένα τραγικό πρόσωπο. Το συγκεντρωμένο πλήθος του κόσμου οδηγούσε ένα νέο, νεκρό παλικάρι προς την ταφή· το τραγικό πρόσωπο που διακρίνονταν ήταν η απαρηγόρητη μάνα του νεκρού. Ήταν μια γυναίκα, χήρα, που θρηνούσε γοερά για τον χαμό του μοναχογιού της, για τον οριστικό χαμό του μοναδικού της στηρίγματος, της συνέχειας, του σκοπού και της ελπίδας της. Ο Κύριος, σπλαχνισθείς την τραγική μάνα, έκανε κάτι που ουδείς άλλος στην ιστορία της ανθρωπότητας θα μπορούσε ποτέ να κάνει. Πλησίασε την περίλυπη γυναίκα με στοργή και συμπόνια και της είπε  «μή κλαῖε» δηλαδή, μην κλαις. Τότε, ήρθε κοντά κι ακούμπησε το χέρι Του  στο νεκρό γιό. Οι άνθρωποι που σήκωναν τον πεθαμένο σταμάτησαν τη πομπή.  Ο Χριστός, απευθυνόμενος στο νέο είπε «νεανίσκε, σοί λέγω, ἐγέρθητι», δηλαδή, παλληκάρι, σε σένα μιλώ, σήκω επάνω. Σηκώθηκε τότε, καθιστός ο νεκρός κι άρχισε να μιλάει και ο Κύριος τον έδωσε στη μητέρα του. Ο κόσμος, στη θέα του θαυμαστού αυτού γεγονότος, θεώρησε πως ο Ιησούς ήταν προφήτης και πως την ώρα εκείνη, γίνονταν μάρτυρας της παρουσίας του Θεού.

   Ο συμβολισμός του Ευαγγελίου της ημέρας είναι εξαιρετικά σημαντικός, αφού μας αποκαλύπτει την παρουσία του Θεού στη ζωή μας μέσα από το γεγονός της Αναστάσεως. Η «ζωή» έρχεται στη ζωή των ανθρώπων και ανασταίνει τον άνθρωπο από τους νεκρούς. Τόσο μεταφορικά, όσο και κυριολεκτικά, φανερώνεται προκαταβολικά η αποστολή του Χριστού στον κόσμο, που δεν είναι άλλη από την κατάργηση του θανάτου. Η επίσκεψη του Χριστού στον κόσμο, η επίγεια δηλαδή παρουσία Του, έχει σκοπό τη νίκη επί του θανάτου και την προσφορά της πραγματικής ζωής. Στη συγκεκριμένη μητέρα ο Θεός προσφέρει τη ζωή του νέου γιου της, του αυτοσκοπού της, του στηρίγματος και της ελπίδας της. Στην ανθρωπότητα γενικά, ο Θεός προσφέρει και πάλι τον αυτοσκοπό του ανθρώπου, την ελπίδα και τον προορισμό του, την αιώνια ζωή. Η τραγική μάνα λοιπόν, παρουσιάζεται σαν μια τραγική ανθρωπότητα, που ο Θεός της ξανά δίνει την ελπίδα της ζωής. Έτσι, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ήταν ο κόσμος προ της ελεύσεως του Κυρίου μας στη γη.

   Με την τραγική αυτή μάνα, μπορούμε σήμερα να παρομοιάσουμε και την πατρίδα μας, η οποία, διακρίνεται ως η τραγική φιγούρα, σε μια νεκρώσιμη πομπή. Ο νεκρός γιος, δεν είναι άλλος από το νεκρωμένο Ελληνορθόδοξο φρόνημα, την ψυχή και το μέλλον της πατρίδας μας. Μόνο ο Θεός, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, μπορεί να αναστήσει το νεκρό νέο, την ψυχή, την πίστη την αισιοδοξία για το μέλλον του Έθνους μας. Ας ευχηθούμε να γίνουμε κι εμείς μάρτυρες της παρουσίας Του, ας ευχηθούμε να μας σπλαχνισθεί, όπως έκανε με τη γυναίκα της περικοπής και να αναστήσει και τη δική μας ελπίδα και το δικό μας στήριγμα και μέλλον, το Ελληνορθόδοξό μας φρόνημα, είπε μεταξύ άλλων, ο Επίσκοπός μας.

1

2

3