Αγρυπνία για τη Μεγάλη Θεομητορική Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου τελέσθηκε το εσπέρας της 14/27^ης Αυγούστου, στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Αχαρνών. Στην άκρως κατανυκτική Ιερά Αγρυπνία λειτουργούντος του εφημέριου και Πρωτοσύγκελου π. Μιχαήλ, με τους Διακόνους π. Κωνσταντίνο και π. Αγάπιο παρίστατο συμπροσευχόμενος στο Ιερό Βήμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος.

            Αρχής γενομένης του Μεγάλου Εσπερινού, ο εορτασμός εξελίχθηκε με τέλεση της Αρτοκλασίας, ενώ ακολούθησε η Ακολουθία της Ιεράς Αγρυπνίας του Όρθρου και της Θείας Λειτουργίας.

            Την ώρα του κοινωνικού ο Επίσκοπός μας ανταποκρινόμενος στην λαμπρότητα της εορτής και στην υπεραγιότητα του τιμώμενου προσώπου, εξήρε μέσα από το Θείο λόγο, το πρόσωπο της Αειπαρθένου Μαρίας, εστιάζοντας κυρίως στην ευχέρεια της Θεοτόκου στο να μεσιτεύει και να πρεσβεύει για όλους ανεξαρτήτως, όσοι προστρέχουν στην στοργική αγκαλιά της. Η γλυκύτερη φυσιογνωμία στην ανθρώπινη ιστορία, η πλέον σεβάσμια γυναίκα, η Κυρία των κυριών και των αγγέλων, η στοργικότερη μάνα, η πλέον έμπιστη φίλη, η ασφαλής παρηγορήτρα, το απάγκιο των ταλαιπωρημένων, η συντροφιά των μοναχικών, η θεραπεία των ασθενών, η κινητήριος δύναμη των καλώς ισχυρών, ο μέγας αυτός άνθρωπος, η Θεοτόκος, είναι αυτή που στάθηκε ικανή να σηκώσει στους "μικρούς" ώμους της το βάρος του Θείου Σχεδίου, αυτή την οποία σήμερα εξόχως τιμούμε, είπε. Αυτή, η Παναγία Γυναίκα "πέθανε" για να γνωρίσει σαν όλους εμάς την εμπειρία του θανάτου και κατόπιν το Άγιο σώμα της μετέστη εις τους ουρανούς· είναι αυτή η οποία ικέτεψε τον Υιό της πολλές φορές για λογαριασμό μας. Είναι αυτή που έσωσε το  Έθνος μας από αμέτρητες απειλές, αυτή που έσωσε τα σπίτια και τις οικογένειές μας από δεινά και καταστροφές, αυτή η οποία στάθηκε στις αρρώστιες μας, στα ατυχήματα, στις στενοχώριες, αυτή που μεσολάβησε για την προκοπή και την ευτυχία μας, αυτή που στέκει ακλόνητη σε εικόνισμα στους τοίχους των αιθουσών των νοσοκομείων, αλλά κι αυτή που στολίζει τα παιδικά δωμάτια των παιδιών μας. Είναι αυτή που αυθορμήτως πρώτη καλούμε τόσο στη χαρά, όσο και στη θλίψη μας, αυτή που όλοι τοποθετούμε στη συνείδησή μας πιο πάνω κι από την φυσική μας μητέρα, αυτή που μας πείθει για το καλό ακόμη και στις πιο σκληρές μας στιγμές, αυτή που με τύψεις σκεπτόμαστε κάθε φορά που μας κυριεύει η αγνωμοσύνη, αυτή που μας χάρισε το ιερότερο στη ζωή, τη Χριστιανική πνευματική καταγωγή μας. Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, δεν έχουμε καμία δικαιολογία για τη σημερινή θλιβερή κατάστασή μας, την προσωπική, την οικογενειακή, την κοινωνική. Η πάντα και σε όλους ανταποκρινομένη Κυρία Θεοτόκος έχει με κάθε τρόπο αποδείξει τη καλή της πρόθεση και τη διαθεσιμότητά της να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις μας. Αυτό που χρειάζεται είναι η πραγματική, η καρδιακή προσευχή μας που θα κατεβάσει την Παναγία από τον ουρανό και θα την φέρει ξανά ανάμεσά μας, μεσίτρια, βοηθό, στήριγμα, δύναμη και εγγυήτρια, είπε με συγκίνηση ολοκληρώνοντας, ο Επίσκοπός μας. 

            Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Αχαρνών τελέσθηκε απόψε η τελευταία Ακολουθία της Ιεράς Παρακλήσεως του δεκαπενθημέρου προς την Υπεραγία Θεοτόκο, από τον εφημέριο του Ναού π. Μιχαήλ συμπροσευχομένου στο ιερο Βήμα του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου. Στην ιερά Παράκληση συμμετείχαν ο Ιερομόναχος π. Ειρηναίος και οι  Διάκονοι π. Κωνσταντίνος και π. Αγάπιος. 

            Το κατανυκτικό κλίμα των ημερών, λίγο πριν την κορύφωσή του με τον εορτασμό της μνήμης της Κοιμήσεως της Παναγίας μας, και τη θέρμη στις ψυχές των πιστών, ενέτεινε ο Επίσκοπός μας με την παρουσία και τον διεισδυτικό του λόγο. Ο Σεβασμιώτατος με την ολοκλήρωση της Ακολουθίας, απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα, αναφέρθηκε στο άγιο πρόσωπο της Αειπαρθένου Μαρίας, αυτής που έφερε στα μητρικά της σπλάχνα τον ίδιο τον Θεό. Οι ονομασίες για τον πρόσωπό της είναι χιλιάδες, είπε, λόγω των άπειρων θαυμάτων που έχουν πραγματοποιηθεί κατά το παρελθόν, με τις μεσιτείες της. Τα περισσότερα Μοναστήρια και οι περισσότεροι Ναοί στην Ελλάδα είναι αφιερωμένα στη Χάρη της. Τα άγια εικονίσματα με τα διαφορετικά προσωνύμια είναι αμέτρητα, συνέχισε, αναφερόμενος ενδεικτικά σε αυτό της Παναγίας της Τριχερούσας. Ο Σεβασμιώτατος αφηγήθηκε εν συντομία το θαύμα που επιτελεσθεί από την Παναγία όταν το κομμένο χέρι του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, ύστερα από παρακλήσεις και προσευχές προς το πρόσωπό της, με θαυματουργικό τρόπο συγκολλήθηκε και επαναγγειώθηκε, σαν να μη είχε ακρωτηριασθεί ποτέ. Ενώπιον του εικονίσματος της Παναγίας  στο οποίο προσεύχονταν ο Άγιος, η Κυρία Θεοτόκος συγκόλλησε το ακρωτηριασμένο μέλος και γνωστοποίησε στον αποκαμωμένο από τις προσευχές Ιωάννη, το θαυμαστό γεγονός. Ο άδικα καταδικασμένος, τιμωρημένος και διαπομπευμένος στην τοπική κοινωνία,  Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, τήρησε την υπόσχεσή του προς την μεγίστη μεσίτρια του Θεού, να γράφει έκτοτε με το θεραπευμένο χέρι του  δοξαστικούς και εγκωμιαστικούς λόγους για την διαχρονική και παντοτινή παρθενία της Παναγίας μας. Στο δε ιερό εικόνισμα της Παναγίας, ο ευγνώμων Άγιος, έφτιαξε ασημένιο χέρι το οποίο και προσέθεσε (ως τρίτο), δίνοντάς της το προσωνύμιο Τριχερούσα.  Ο Σεβασμιώτατος ολοκλήρωσε τη συγκλονιστική αυτή αφήγηση με την ευχή η γλυκιά μας Παναγία και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, που έχουν τη δύναμη να διορθώνουν καταστάσεις και αδικίες με τόσο εξόφθαλμες για τον ανθρώπινο νου παρεμβάσεις, πόσο μάλλον έχουν την δύναμη να παρέμβουν για να διορθώσουν την αδικία που επικρατεί στην πατρίδα μας και τα κακώς κείμενα των ημερών μας. Ο Σεβασμιώτατος ολοκλήρωσε την ομιλία του, ευχόμενος στο ποίμνιο, καλή Παναγιά.