Ι’ Κυριακή Ματθαίου, η 21η Αρχιερατική επέτειος του Ποιμενάρχου μας στον Καθεδρικό

.

Κυριακή16Αύγουστος2020

Ι’ Κυριακή Ματθαίου, η 21η Αρχιερατική επέτειος του Ποιμενάρχου μας στον Καθεδρικό

  Η τρίτη ημέρα της κατανυκτικής νηστείας του Δεκαπενταυγούστου αποτελεί μια αφορμή πανηγύρεως για το πλήρωμα της τοπικής μας Εκκλησίας, δεδομένου ότι σηματοδοτεί την γενέθλιο ημέρα αυτής. Κατ' αυτήν την ημέρα, το 1999 "η Θεία Χάρις η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα", δια των σεπτών χειρών του αλήστου μνήμης, Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Γ.Ο.Χ. Αθηνών κυρού Χρυσοστόμου, προχειρίσθηκε εις τον βαθμό της Αρχιερωσύνης τον τότε Αρχιμανδρίτη και νυν Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ.Χρυσόστομο.

   Για τον λόγο αυτό, τελέστηκε λαμπρό Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου προεξάρχοντος του εορτάζοντος Σεπτού Μητροπολίτου μας, συλλειτουργούντος του Σεβασμιωτάτου Πειραιώς κ.Γεροντίου, ο οποίος χθές συμπλήρωσε ομοίως εικοσιένα έτη Αρχιερατείας.

   Το αναλόγιο πλαισιώθηκε από τον πρωτοψάλτη του Καθεδρικού κ.Βασίλειο Αβραμίδη και τον χοράρχη της Μητροπόλεως μας κ.Ιωάννη Κιαχόπουλο.

   Πιστοί ως και αντιπροσωπείες μοναστικών αδελφοτήτων, συμμετείχαν στη πνευματική σύναξη, προκειμένου να ευχηθούν έτη πολλά και καλλίκαρπα στον πνευματικό μας Πατέρα, εκείνον που καταδέχθηκε να σηκώσει στους ώμους το πλανηθέν πρόβατο, ώστε δια μέσου σταυρικής πορείας να το οδηγήσει εις νομάς σωτηρίους.

 

DSC 9892

DSC 9882

DSC 9884

DSC 9887

DSC 9897

DSC 9904

DSC 9914

DSC 9925

DSC 9916

DSC 9933

DSC 9934

DSC 9937

DSC 9939

DSC 9947

DSC 9951

DSC 9967

DSC 9977

DSC 9978

DSC 9982

DSC 9984

DSC 9988

DSC 9994

DSC 9998

DSC 0002

DSC 0004

DSC 0005

DSC 0012

DSC 0014

DSC 0015

DSC 0016

DSC 0020

DSC 0023

DSC 0026

DSC 0030

DSC 0035

DSC 0038

DSC 0059

    Εόρτια ομιλία εκφώνησε ο Σεβασμιώτατος κ.Γερόντιος κατά την ώρα του Κοινωνικού, αναφερθείς, αρχικά, στην ευαγγελική περικοπή της θεραπείας του σεληνιαζομένου νέου και ιδιαίτερα στην δύναμη της πίστεως. Οι Απόστολοι αδυνάτησαν να θεραπεύσουν τον νέο εκείνο που βασανιζόταν από τους δαίμονες, διότι καθώς τους βεβαίωσε ο Χριστός, αφού πρώτα κατέκρινε την απιστία τους, το γένος των δαιμόνων απομακρύνεται και εξουδετερώνεται με την προσευχή και την εγκράτεια. Όταν λοιπόν ο Χριστιανός, μέσω της κατάλληλης προετοιμασίας, επικαλείται με πίστη, έστω λίγη αλλά καρδιακή, τον Κύριο, μπορεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά. Θα μπορούσε κάποιος κακοπροαίρετος να εντοπίσει την αεργία στα λόγια αυτά του Χριστού, η οποία θέλει τον πιστό να περιμένει τα πάντα δίχως προσωπική προσπάθεια. Ωστόσο, η λεπτομέρεια βρίσκεται στην πηγή αυτής της θερμής πίστεως, η οποία ασφαλώς είναι η αγάπη. Διότι η πίστη για να στερεωθεί, πρέπει να έχει ως θεμέλιο τα έργα της έμπρακτης αγάπης, η οποία είναι η αρχή κάθε καλού, το στήριγμα του θεσμού της Εκκλησίας και, τελικά, η οδός προς τον Παράδεισο.
   Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος Πειραιώς, αφορμώμενος από την 21η επέτειο Αρχιερατείας του Σεπτού Ποιμενάρχου μας, αναφέρθηκε στο Μυστήριο της Αρχιερωσύνης, ενώ παράλληλε εξέφρασε ευχές στον εορτάζοντα Αρχιερέα μας. Συνοπτικά, τόνισε ότι ο δρόμος της Αρχιερωσύνης είναι δρόμος Σταυροαναστάσιμος, καθώς ο ευσυνείδητος Αρχιερέας, ο οποίος επιθυμεί να οδηγήσει το ποίμνιο, το εμπιστευθέν σε αυτόν από τον Χριστό, στην ορθή οδό της σωτηρίας, κάθε ημέρα σταυρώνεται και κάθε ημέρα ανασταίνεται. Το ίδιο ισχύει και για τον Σεβασμιώτατο κ.Χρυσόστομο, ο οποίος επί εικοσιένα χρόνια που βρίσκεται στο πηδάλιο της εν Αττικοβοιωτία κληρουχίας, θυσιάζεται καθημερινώς για να προσφέρει στον Κύριο καθαρές τις ψυχές των Χριστιανών. Για να το κατορθώσει αυτό έχει επιδείξει σημαντικό έργο τόσο στην ανοικοδόμηση Ιερών Ναών, όσο και στην ανάδειξη και επιστράτευση νέων ανθρώπων, οι οποίοι χάριν της εμπιστοσύνης προς το σεβάσμιο πρόσωπο του Μητροπολίτου τους, ελκύσθηκαν στον δρόμο του Μοναχισμού και της Ιερωσύνης. Παρά το πλούσιο ποιμαντικό έργο, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει, δυστυχώς, η σκληρότητα της αχαριστίας των ευεργετηθέντων, οι οποίοι υπάρχουν στον χώρο της Εκκλησίας μόνο για να προκαλούν λύπες στον Ποιμένα τους. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι λύπες του Αρχιερέως είναι περισσότερες από τις χαρές. Ωστόσο, ο Αρχιερέας στέκεται και προχωρά με ελπίδα στον Θεό, γιατί οι χαρές, αν και λιγότερες, πηγάζουν από το Άγιο Θυσιαστήριο του Μεγάλου Αρχιερέως Χριστού, και συνεπώς έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα.
   Κλείνοντας, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στον Σεπτό Ποιμενάρχη μας να αξιωθεί πριν αποχωρήσει από την σκληρή επίγεια ζωή να αναφωνήσει και εκείνος τα λόγια του Μακαρίου Παύλου: "Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι, τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα· λοιπόν απόκειταί μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος" (Β' Τιμ, δ' 5-8).

IMG 1220

DSC 0071

DSC 0072

DSC 0073

DSC 0078

DSC 0081

   Προ της απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.Χρυσόστομος επιλόγησε την λαμπρή Θεία Λειτουργία ευχαριστώντας, πρωτίστως, τον εν Τριάδι Θεό και στη συνέχεια κάποια πρόσωπα που συνέβαλαν στην διαμόρφωση και  εξέλιξη της προσωπικότητος του. Αρχικά, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο της Εκκλησίας μας κυρό Χρυσόστομο -ο οποίος πατρικώς τον στήριξε- καθώς και τους συνοδικούς Αρχιερείς, οι οποίοι έδειξαν απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο τόσο του ιδίου, όσο και των υπολοίπων τεσσάρων Αρχιερέων που χειροτονήθηκαν διαδοχικά, με αποτέλεσμα να τους τιμήσουν με την Θεία Χάρη της Αποστολικής Διαδοχής, καθιστώντας τους Αρχιερείς του Υψίστου. Στη συνέχεια, το πρόσωπο που για πρώτη φορά ευχαρίστησε ενώπιον Εκκλησίας μεγάλης, είναι η μακαριστή μητέρα του Δήμητρα, οι αρχές και το ήθος της οποίας -όπως τόνισε ο Σεβασμιώτατος- αποτελούν τον θεμέλιο λίθο που στηρίζει το πνευματικό οικοδόμημα της Ιεράς ημών Μητροπόλεως. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει οι γονείς να μεριμνούν για την εν Χριστώ διαπαιδαγώγηση του παιδιού τους, η δια μέσου του παιδιού ωφέλεια πολλών ψυχών. Ακόμη περισσότερο δε, μεγάλη ευθύνη έχουν οι παπαδομάνες να στηρίζουν τα παιδιά τους από το πνευματικό απόθεμα της καρδιάς τους, όπως έκανε η μακαριστή Δήμητρα καθώς και η συνονόματη μητέρα του Σεβασμιωτάτου κ.Γεροντίου, για την ανάπαυση των οποίων, ο Μητροπολίτης μας παρεκάλεσε  το εκκλησίασμα να προσεύχεται.
  Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος ανταπέδωσε τις ευχές στον Μητροπολίτη κ. Γερόντιο, ενώ σχετικά με την Αρχιερωσύνη, την χαρακτήρισε με μία μονάχα λέξη: Σταύρωση. Είναι αλήθεια ότι η αχαριστία των ανθρώπων αποτελεί τροχοπέδη για τους ευεργέτες. Τότε, όμως, επισκέπτεται η δροσιά της παρακλήσεως του Θεού και τους δίνει την δύναμη να συνεχίσουν να προσφέρουν για το καλό εκείνων που επιθυμούν να ζουν κατά Θεόν. Ακολούθως, παρακάλεσε το ποίμνιο να προσεύχεται για τους Αρχιερείς, οι οποίοι αν και δεν φαίνονται τις περισσότερες φορές, βρίσκονται πάνω από τους Ιερείς και τους καθοδηγούν για να στηρίζουν τις ψυχές των ανθώπων. Τέλος, αναφορικά με το πολυσυζητημένο θέμα του Κορωνοϊού, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι όπως οι άνθρωποι είναι αλλεργικοί και γνωρίζουν ότι κάποια συγκεκριμένη περίοδο του έτους η αλλεργία βρίσκεται σε έξαρση, έτσι και ο Κορωνοϊός είναι αλλεργικός, καθώς φαίνεται, στο Πάσχα του Κυρίου, στο Πάσχα του Καλοκαιριού και, όλως τυχαίως, στα Χριστούγεννα, για τα οποία από τώρα προβλέπουν οι ιθύνοντες ότι θα υπάρχει έξαρση. Όπως, μάλιστα, οι αλλεργικοί για να καταπραΰνουν την αλλεργία λαμβάνουν τα κατάλληλα αντισταμινικά φάρμακα, εμείς, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, μεταλαμβάνουμε την Θεία Κοινωνία.

DSC 0083

DSC 0085

   Τελευταίος έλαβε τον λόγο ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως μας, π.Μιχαήλ Κωνσταντινίδης, αφού πρώτα η μικρή Αναστασία προσέφερε ως συμβολικό δώρο μια ανθοδέσμη στον  Σεβασμιώτατο. Ο π. Μιχαήλ σχετικά με την βδελυκτή αχαριστία ανέφερε ότι υπήρξε το μοναδικό παράπονο του Χριστού, ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε εν συντομία στο έργο του Σεβασμιωτάτου, όπως το έζησε κατά τα δεκαοκτώ έτη που βρίσκεται ως διάκονος πλησίον του• ένα έργο εκ του μη όντος που με τον καθημερινό αγώνα του Σεβασμιωτάτου και την συνεργεία του Θεού διογκώθηκε και υπάρχει πλέον ως πνευματική κληρονομιά για τις επόμενες γενεές. Άλλωστε, την πραγματικότητα αυτή την σφράγισε με τον λόγο Του ο ίδιος ο Γλυκύς Ιησούς, λέγοντας" «Άλλος εστίν ο σπείρων και άλλος ο θερίζων» ( Ιωάν. δ' 37).  Ο σπείρων κοπιάζει μέρα τη μέρα για να εξοικονομήσει πλουσίους τους πνευματικούς καρπούς, ενώ ο θερίζων έρχεται για να απολαύσει τους καρπούς αυτούς προς δόξαν Θεού.

DSC 0086

IMG 1229

DSC 0089